10 Mayıs 2012 Perşembe

Korsan Sanat Ürünleri 1


13 yıldır kişisel bilgisayar kullanıyorum.

Bu sürede:

13 x 250 = 3.250 film izlemişim. Pratik olarak, bedavaya geldi hepsi de.

Hepsi korsan üründü.

Korsan kitap okumam, çünkü benim okuduğum kitapların korsanı yapılmaz. Yapılsa, sanırım yine de tercih etmezdim, gözlerim ve korsan ürünün basımı bozuk.

Korsan müzik dinlemem, çünkü sevdiğim türlerin ve toplulukların korsanı yok. Ayrıca: Orijinal kayıtla MP3’ü karşılaştırmaya kalkışmayın bile.

Hiç bilgisayardan müzik veya film indirmedim. Virüslere güvenmedim ve bilgisayarım o denli hızlı değildi.

Sonuçta, korsan sanat ve kültür ürünü tüketiyorum.

Yanlış bir iş yaptığımı düşünüyor muyum?

Hayır.

Yaptığımı savunuyor muyum?

Hayır.

Yaptığımın suç olduğunu düşünüyor muyum?

Hayır.

Bu yanıtların açımlanması, yasadışı sayılan argümanlar kullanma gerektireceği için, burayı pas gaçiyorum.

Olaya tersinden bakıyorum:

1995’e dek Beyoğlu’nda bedava film oynatan sinemalar vardı: AKM, AK, AK Sanat, TZT, İtalyan Kültür, Fransız Kültür. Bunlar ortalama haftada bir film değiştirirlerdi.

Belgesel Film Festivali, Uzakdoğu Filmleri Festivali, Japon Filmleri Festivali haftalarında bedava filmler oynardı.

Yani, sosyal bir devlette vatandaşın kültür gereksiniminin bedava karşılanması tuhaf değil. Şu anda devlet kütüphaneleri zaten öyle. İngiltere’de mahalle kütüphanesi, yeni çıkan bir kitabı okurun talebi üzerine 3 hafta içinde temin etmekle yükümlü.

Bizde ne oldu?

Özelleştirme kisvesi altında, kültür ürünlerinin fiyatlarının % 70’inin 80’inin şirketlere gitmesi sağlandı.

Bir DVD film 20-22 TL. Bir müzik CD’si 25-50 TL. Müzik videoları 50 TL’yi buluyor. Bunları kesip kırpıp yeni paketler olarak, yeniden yeniden satıyorlar.

Zaten:

8 mm vardı, VHS vardı, VCD vardı, DVD vardı, en son Bluray / HD oldu. Ürün aynı ürün. Ambalaj değişiyor. En son VHS oynatıcısı üretimini durdurdular.

Şimdi bu ticaret mi, soygun mu, keriz silkeleme mi?

Bu durumda korsan kültürel ürün kullanma, az ve sabit gelirlinin özsavunusu oluyor. Çünkü anayasamız, kültür gereksinimlerini temel insan hakları arasında sayıyor.

(4 Kasım 2011)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder